Kantjes-newforest.nl

Hengstenhouderij en sportpony's

TREC
TREC is een relatief jonge paardensportdiscipline in Nederland, het wordt pas sinds 2005 hier beoefend.
TREC staat voor "Techniques de Randonnée Équestre de Compétition" en betekent vrij vertaald “rijden
van trektochten in wedstrijdverband”. De sport komt oorspronkelijk uit Frankrijk en is daar ontwikkeld
als een bekwaamheidstest voor ruitertoeristen die paarden wilden huren om een trektocht mee te
maken. De professionals in het ruitertoerisme vonden de gewone trektochten al snel niet meer
bevredigend en begonnen met het organiseren van lokale wedstrijden.

TREC gaat dus echt om wie het beste met zijn paard een tocht door de natuur kan maken en de
uitdagingen waarvoor de natuur hem stelt, kan aangaan. Het gaat dus niet om snelheid! Belangrijk is de
twee-eenheid tussen ruiter en paard, het genieten van en respect hebben voor de natuur en het op een
goede manier omgaan met de uitdagingen. TREC ontbeert over het algemeen ook luxe; geen 4 sterren
hotels maar een tent. Geen boxen voor de paarden maar een paddock en eenvoudig maar goed eten! Er
heerst geen competitieve sfeer, maar een sfeer van elkaar helpen en gezellig met zijn allen een weekend
erop uit! Het is dan ook een goede gewoonte dat de 'grooms', de vrienden, vriendinnen en ouders die
met de ruiters mee zijn, een handje helpen als vrijwilliger. TREC bestaat uit drie onderdelen: de POR, de
MA en de PTV, die doorgaans over twee dagen worden verreden. Deze worden hieronder nader
toegelicht.

POR
De POR (Parcours d'Orientation et de Régularité) is een oriëntatierit op basis van een vooraf
vastgestelde route. Die route neem je over van een moederkaart op je eigen blanco kaart. De kaart
heeft meestal een schaal van 1:25000, dus 1 centimeter is 250 meter. Deze rit mag je solo rijden of in
equipe, dus met zijn tweeën of drieën. De snelheden zijn voorgeschreven en variëren tussen de 6 en 12
km/h. Onderweg kun je controleposten of knippers tegenkomen, die worden aangetekend op je tijdkaart.
Naast de kaart moet je ook een aantal verplichte onderdelen in je bepakking meenemen.

Des te hogere de klasse waarin je start, des te langer en moeilijker is de oriëntatierit.

MA

De MA (Maîtrise des Allures) is een gangenbeheersingsproef, waarin je moet tonen hoe de controle over
de richting en snelheid van je paard is in galop en stap. Er wordt een baan uitgezet van 150 meter lang
en 2 meter breed. Je legt de baan tweemaal af, één keer heen en één keer terug.
Op de heenweg laat je je paard zo langzaam mogelijk galopperen. Des te langzamer je gaat, des te meer
punten. Maar let op: als je paard uit de galop valt, ben je al je punten voor dit onderdeel kwijt! Op de
terugweg laat je je paard zo snel mogelijk stappen. Des te sneller je stapt, des te meer

punten krijg je voor dit onderdeel. Ook hier geldt: als je paard gaat draven of dribbelen, krijg je voor dit
onderdeel geen punten! Ook als je op of buiten de belijning van de baan komt, krijg je geen punten. De
MA is voor elke klasse hetzelfde. Alle ruiters leggen dus allemaal dezelfde afstand af.

PTV

De PTV (Parcours en Terrain Varié) is een hindernissenparcours bestaande uit 16 veelzijdige
hindernissen. Deze 16 hindernissen worden gekozen uit een totaal van 34 TREC hindernissen.
Uitgangspunt voor deze hindernissen is dat je ze tijdens een trektocht tegen kan komen. De
hindernissen testen verschillende vaardigheden van ruiter en paard, zoals springen, rust en
gehoorzaamheid en controle. De hindernissen worden beoordeeld op het wel dan niet nemen van de
hindernis, maar ook op de stijl en uitvoering waarmee dat gedaan wordt. Voor grove hulpen geven
worden bijvoorbeeld minpunten op stijl in mindering gebracht. Voorbeelden van hindernissen zijn
bijvoorbeeld:
- terreinhindernissen, zoals een boomstam, opsprong, afsprong, waterbak
- behendigheid, zoals slalom, laaghangende takken, smalle doorgang
- rust en controle, zoals achterwaarts, labyrint en trailer laden
Wanneer je een hindernis tegenkomt die je niet wilt of kunt nemen, dan kun je deze gewoon overslaan.
Je wordt niet gediskwalificeerd, maar je krijgt geen punten voor dit onderdeel. Dat maakt TREC zeer
laagdrempelig. Vergeet je niet af te melden bij de jury van de betreffende hindernis, anders word je wel
gediskwalificeerd! Des te hoger de klasse die je start, des te moeilijker zijn de hindernissen. Het aantal
hindernissen blijft doorgaans gelijk.

Niveaus
Je kunt TREC op vier niveaus beoefenen: T1 t/m T4. Ook de T5 bestaat, maar deze klassering is
voorbehouden voor Europese en Wereldkampioenschappen. De T1 en T2, de beginnersklassen, hebben
een route van maximaal 25 km waarbij je nog geen opdrachten met kompas krijgt. Ook zijn de
hindernissen in de PTV nog erg eenvoudig en maximaal 60 cm. De T3 wordt dan alweer een stapje
moeilijker en de hoogste klasse, de T4, heeft een route van maximaal 45 km en hogere en moeilijkere
hindernissen. De T4 wordt niet vaak in Nederland beoefend, omdat de moeilijkheidsgraad in Nederland
door het ontbreken van bergen of heuvels, haast nergens voldoende is. Deelnemers die geen lid zijn van
de TREC Club, kunnen in principe alleen T1 starten. Om hogere klassen te starten, moet je lid zijn.



Copyright © 2016. All Rights Reserved.